Je wekker gaat.
Je grijpt automatisch naar je telefoon, scrolt langs wat meldingen en rolt uit bed.
Je lijf voelt zwaarder dan je dekbed, maar je nette kleren gaan aan, glimlach op,
en je doet wat je altijd doet.
Er is een kort, stil moment. Ergens tussen je eerste slok koffie
en het openen van je laptop, waarin je het glashelder voelt:
Dit klopt niet meer voor mij.
Geen beetje meh.
Geen tijdelijke dip.
Maar dat hardnekkige, zachte weten waar je al een tijd omheen organiseert.
Aan de buitenkant lijkt alles prima geregeld.
Je doet wat er van je verwacht wordt. Je levert. Je bent loyaal.
Aan de binnenkant verlangt iets in jou naar een werkleven
dat voelt als thuiskomen bij wie je werkelijk bent.
En precies daar ligt je echte vraag:
jJe weet het al lang.
Ben je bereid te kiezen voor wat je innerlijk allang laat weten
Je mag dit blog in stukjes lezen, in je eigen tempo.
Zie het als een gesprek aan de keukentafel met een kop thee ertussenin,
waarin jij heel voorzichtig hardop mag zeggen wat je al zo lang voelt.
Van buiten klopt het, van binnen schuurt het
Vandaag wil ik niet over je praten.
Ik wil mét je praten.
Alsof we samen aan tafel zitten en ik je vraag:
Waar weet jij diep vanbinnen al lang dat het niet meer klopt?
Van buiten klopt het.
Maar van binnen schuurt het.
Als ik met vrouwen zoals jij praat, hoor ik vaak hetzelfde soort verhaal.
Je zegt dingen als:
- ik heb niets te klagen want ik heb een goede baan, maar toch voelt het leeg;
- ik zou gelukkig en dankbaar moeten zijn, maar ik ben vooral heel moe;
- ik weet dat er meer in mij zit, maar ik kom niet in beweging.
Je buitenste laag doet het goed:
- je 'goede' functie;
- je rol op het werk en thuis;
- de afspraken die je nakomt.
Deze laag is gewend te dragen, aan te passen, te pleasen en op te lossen.
Maar je binnenste laag, die plek in jou waar je hartsverlangens en dromen wonen,
wordt al een tijd niet echt meegenomen in je keuzes.
En dat voel je.
Waar merk jij dat schuren in je lijf het meest?
In je keel, je borst, je maag, je schouders?
Laat één plek opkomen, zonder het te hoeven oplossen.
Je weet het, maar je leeft het nog niet
De meeste vrouwen met wie ik werk, zitten niet vast omdat ze niets weten.
Ze zitten vast omdat ze diep vanbinnen al voelen:
Dit wil ik niet meer.
En hier gaat mijn hart eigenlijk van aan.Maar ze leven daar nog niet naar.
Je houdt alle opties maar open.
Je schuift keuzes maken steeds weer voor je uit.
- Eerst als het rustiger is.
- Eerst als er meer geld is.
- Eerst als je precies weet wat je wilt.
Maar die perfecte dag komt nooit.
Wat wél komt, is nog een jaar dat op het vorige lijkt,
als jij geen andere keuze maakt.
Je weet het al lang.
De echte beweging begint op het moment dat jij jouw innerlijke weten
belangrijker gaat maken dan de verwachtingen van anderen.
Dat je gaat luisteren naar je eigen, wijze stem.
Half kiezen put je uit
Weet je wat je het meest uitput?
Niet een drukke baan.
Niet de vele verantwoordelijkheden.
Het is half kiezen. En eigenlijk geen keuzes maken.
Met je hoofd zeg je:
lk blijf nog even, ik kijk het nog een tijdje aan
Met je lijf zeg je:
Ik trek dit niet langer meer, ik wil dit niet meer.
En jij zit ertussen. Dag in, dag uit.
Dat kost je zoveel energie.
Dat vreet aan je zelfvertrouwen.
En aan je levensvreugde.
Misschien denk je:
Als ik eenmaal weet wat ik dan wél wil, dan durf ik wel te kiezen.
Maar vaak werkt het andersom.
Door eerlijk te zijn over wat niet meer klopt,
ontstaat er ruimte om te gaan zien wat wél past.
Het begint niet bij het perfecte plan.
Het begint bij één waarheid die je nu durft toe te laten.
Je hoeft niet ineens alles om te gooien
Als je dit leest, gaat er misschien een stemmetje aan:
Moet ik dan meteen ontslag nemen?
Moet ik nu die grote sprong wagen?
Nee.
Je hoeft niet ineens alles om te gooien.
Je hoeft niet vandaag je hele leven te verbouwen.
Wat je wél mag doen:
- eerlijk zijn naar jezelf;
- stoppen met jezelf wijsmaken dat het nog wel meevalt;
- een kleine keuze maken die klopt met jouw binnenste laag.
Verandering begint zelden met een enorme sprong.
Verandering begint met een waarachtige zin
en een kleine stap die daarbij past.
Een eerlijke zin
Ik nodig je uit om dit niet alleen te lezen, maar ook even mee te doen.
Als het kan:
- leg je hand op je hart;
- voel je voeten op de grond;
- adem een paar keer rustig in en uit.
En schrijf dan deze zin af:
Wat ik al lang weet over mijn werkleven is dat…
Laat je pen gaan.
Niet netjes. Wel eerlijk.
Misschien komt er zoiets als:
- dat ik mij niet thuis voel op mijn werk;
- dat ik al te lang op wilskracht leef;
- dat ik hier niet meer verder groei en vastroest;
- dat ik mezelf onderweg kwijt ben geraakt;
- dat ik meer creativiteit nodig heb dan ik nu kwijt kan.
Wat het ook is: dit is jouw waarheid voor nu.
Je hoeft er nog geen oplossing aan te hangen.
Alleen erkennen is al veel.
Voel eens wat er in je lijf gebeurt als je deze zin opschrijft.
Wordt het lichter, zwaarder, stiller, rumoeriger
Alles wat je merkt, mag er zijn.
Een rustige ja vandaag
Nu komt het spannende deel.
Kijken hoe jij die ene zin zichtbaar kunt maken in je dag van vandaag.
Niet in een abstract toekomstplan,
maar in deze week.
Vraag jezelf:
Als ik deze waarheid serieus neem,
welke ene kleine keuze hoort daar dan bij?
Wat kan ik nu doen?
Dat kan iets zijn als:
- een gesprek plannen met je leidinggevende waarin je eerlijker bent dan je gewend bent;
- een taak laten vallen die je leeg trekt;
- stoppen met standaard overwerken;
- jezelf toestemming geven om een mogelijkheid te onderzoeken
die steeds terugkomt in je gedachten.
Schrijf die stap in je agenda.
Met een concreet moment.
Vandaag of later deze week.
Niet om jezelf onder druk te zetten,
maar om aan jezelf te laten zien:
Ik neem mijzelf serieus.
Ik hoor wat ik voel en ik handel ernaar – hoe klein ook.
Je weet het al lang
Nu ben jij aan zet.
Je hoeft niet te wachten tot later.
Je hoeft niet te wachten tot iemand anders jou toestemming geeft.
Je weet het al lang.
Je lijf weet het.
Je hart weet het.
De vraag is niet meer óf je het weet.
De vraag is:
Ben je bereid jezelf serieus te nemen
en vandaag een keuze te maken die laat zien
dat jij belangrijk bent voor jezelf?
Als het goed voelt, kun je die ene zin én die ene stap
op een vel papier schrijven en op een plek leggen waar je het elke dag ziet.
Zodat je elke ochtend herinnerd wordt aan dit:
Ik mag kiezen voor een werkleven dat klopt met wie ik ben.
Stap voor stap. Vanaf nu.
Je hoeft vandaag niet álles te overzien.
Je kunt beginnen met één waarachtige zin
en één kleine keuze die daarbij past.